Ara 17
Son günlerde yaşadığım sinir bozucu olaylardan kısaca söz edeyim dedim. Araç devri için sağa sola koşturmaktan, sıra beklemekten, trafiğin en yoğun olduğu zamanlarda (gün boyu) araba kullanmaktan yorulmuş hatta tükenmiş durumdayım. Böyle giderse ekim ayında aldığım ayakkabımın altı debriyaja basmaktan aşınacak. 
Devlet dairelerinde çalışan bazı kendini bilmez memurlara son üç günde o kadar çok küfür ettim ki hayatım boyunca ettiğim küfürleri bir araya getirsem heralde onlara yetişemez. Hazırladığımız belgeye atılması gereken imza için 1 gün beklediğimizi biliyorum. Bu kadar adilik , şerefsizlik de olmaz ki ama. Müdürünün kapısını aşındırmamak için yakakalık yapacam diye belgeyi götürüp imzalattırmıyorlar ve orada bekleyen onlarca insanı işinden gücünden alıkoyuyorlar bizde dahil…
Yazıyı okumaya devam et »
Ara 06
Ne çok hata yapmışım ben , ne çok şeye canım deyip canımı sıkmışım ben. Üzüldüklerime değil üzdüğüm canıma nalet etmişim ben. Kimler için üzülmüşüm , kimler için ağlamışım , kimlerin adını söyleyip geceler boyu içmişim olur olmaz yere… Geriye dönüp baktığımda hepsi koca bir yalan , hepsi koca bir hiç , hepsi koca bir boşluk gibi görünüyor…
Sevmeyi beceremeyen ya da sevipte karşılık bulamayan, duygularına yenilen, hayatında unutamayacağı 2 büyük hata yapan ayyaşın tekiyim ben. Kalbimde ne üçüncüsüne yer var bu saatten sonra nede onu taşıyabilecek gücüm…
Go get Adobe Flash Player!
Çok Şey Mi İstemiştim Ben
Yazıyı okumaya devam et »
Kas 23
Bu güne kadar hayatıma giren kişilerden , platonik olarak beslediğim dugulardan ve yan etkilerinden bahsedeceğim bu yazımda. Hadi bakalım hep birlikte çocukluğuma iniyoruz.
Bu konuda muhakkak herkesin söyleyeceği birşeyler çıkar ama öncelikle ben kendimden kısa kısa notlar aktarayım da siz yorumlarınızı sonra yaparsınız. (:
Sanırım orta okulun başlarındaydım o zamanlar. Oturduğumuz evin iki üç sokak ötesinde oturan güzel bir kıza farklı duygular hissetmeye başlamıştım.(Benden yaşca büyük olmasına rağmen)
Bu arada bizim sokakta oturan başka bir kızla da sınıf arkadaşıydı kendisi. Aynı okulda okuduğumuzdan biliyordum ve çoğu zaman bizim sokaktan geçerken görüyordum. Hatta bizim sokaktaki kız arkadaşa söylememe rağmen beni onunla tanıştırmamıştı zilli hiç unutmam.
Yazıyı okumaya devam et »
Kas 19
Çağımızın hastalıklarından biri olan stresten söz ediyorum bu yazımda. Sinir ve stres bir araya gelince insana yapamayacağı şey yoktur sanırım. Çoğu zaman kabullenmesemde , yakınlarımın dediği gibi biraz sinirliyim sanırım. Elimde olan birşey değil ki. Bulunduğum bazı durumlar sinirlenmeye çok elverişli o yüzden ister istemez siniriniz tepenize çıkıveriyor bir anda.
İnsan perde asarken sinirlenir mi ? evet evet ben sinirleniyorum. Perdeleri sen mi asıyorsun diye sormayın okumaya devam edin. (: Annem evde kimi yakalarsa yakalasın hafta sonu olsun hafta içi olsun fark etmez elimize perdeleri tutuşturur du ‘kırışmadan hemen şunları asıver’ diyerekten.
Off yine mi perde yine mi ben yaa demeden geçemezdik. Uzun boylu olmanında dezavantajları var gördüğünüz gibi. Kısa boylu olsaydım belki perde asma işinden yırtacaktım. Hatta sinirlenmeyip kalp ritimlerim de normal düzeyde atacaktı.
Yazıyı okumaya devam et »
Kas 18
Son zamanlarda yaşadığım karmaşık olaylardanmıdır nedir anlamadım üzerimde inanılmaz bir unutkanlık var. Özellikle üzerime düşen vazifelerin ve yapmam gereken işlerin bazılarını unutur oldum. Neleri , kimleri düşünüyorum ? inanın bende bilmiyorum. Heleki telefon konuşmalarım yok mu daha da canımı sıkıyor. Telefonda görüştüğüm insanlara daha önceden anlattığım yada konuştuğumuz bazı şeylerin tekarırını geçiyormuşum. 
Arkadaşlarımdan ‘biz bunu daha önce konuşmuştuklan’ sözünü sık duyar oldum şimdilerde.
Telefon olayını geçtim. Gördüğüm rüyaları bile unutuyorum bazen. Hadi onu fazla takmıyorum bir çok insan gördüğü rüyayı çoğu zaman unutur, sabah uyandığında hatırlamaz ama ben hem rüyalarımı unutuyorum hemde yapmam gerekenleri.
Yazıyı okumaya devam et »
Kas 17
Efendim yaş geldi geçiyor , Askerlik yapılmayı bekliyor. Arkadaşlar , dostlar birer ikişer askere gidiyor. En son iki arkadaşımı biri kankim olmak üzere uğurlamıştım askere. Batman ‘da görev yapan arkadaşım emre , dün kü konuşmamız da bana bir fotoğraf gönderdi. Vatani görevini yapmış eski bir Asker ‘in yazdıkları çok hoşuma gitti paylaşmak istedim…
Kas 16
Son günlerde blogu epey ihmal eder oldum farkındayım. Twitter sayfamda az çok yazmaya çalışıyorum olup bitenleri ama bloga girdi eklemek için pek fırsatım olmuyor. Son bir haftadır kuzenim (semra) in düğün telaşı sarmıştı. (: Hazırlıktı , kına gecesiydi , koşturmacaydı ve cumartesi akşamı yaptığımız düğün sonrası epey yorulduğumun farkına vardım.. Sesimin kısıklığı , kulağımın çınlaması yeni yeni geçmeye başladı.
Düğünümüz harika oldu valla. Bol oynamalı , danslı , halaylı , kalabalık ve keyifli geçti. Çektiğim 150 fotoğrafta güzel bir anı olarak kaldı. Salondakilerin ‘bu fotoğraf nasıl elimize geçecek’ demesi beni kara kara düşündürüyordu. Kimin hangi fotoğrafı isteyeceğini bilmediğimden rastgele çıkarttırmam doğru olmaz diye düşündüm. Bu arada mailler , msn den titreşimler gelmeye başladı bile ‘fotoğrafları ne zaman göndereceksin’ diye.
Yazıyı okumaya devam et »
Kas 02
Hafta sonları yolu nöbetçi eczanelere düşenlerin tabiri caizse dramını kısa kısa aktarıyorum. Bu nasıl bir planlama , programlamadır bilmiyorum Türkiye’nin en büyük ilçesi olan Adana / Seyhan da toplam 6 tane nöbetçi eczane vardı dün. Allah kimsenin başına vermesin ama şehrin bir ucunda oturan vatandaş rahatsızlansa ve ilaca ihtiyacı olsa kalkıp nerelerden gelmek zorunda kalacak. Herkesin arabası veya taksiye verecek parasının olmadığını düşünürsek eczaneye gidip gelme süresi normalin kat kat üzerinde olacaktır.
Durumu acil olan hastaya ne olacaktır peki ?
Ayrıca eczanenin içi de ana baba günüydü sıra bekleyip üfleyip püflemekten sıkılıyor insan. Şehrin nöbetçi ezcaneleri dün neredeyse tek bir bölgeye yığılmışdı. Yani bunu böyle yapana kadar daha fazla merkezi yerlere dağıtsanız ve sayıyı arttırsanız fena mı olurdu.
Yazıyı okumaya devam et »
Rss